1 Jitro, d’r Priaschter vu Midian, ém Moses sina Schwégervàtter, hàt àlles g’héért, wàs YAHWEH àn Moses un àn sinem Volk Israël g’màcht kàà hàt, un wia YAHWEH Israël üss Ägypta g’fiahrt kàà hàt.
2 Do hàt Jitro, d’r Schwégervàtter vum Moses, Zippora, d’Fràui vum Moses, wu ar z’ruck g’schéckt kàà hàt,
3 sàmt mét éhrna beida Séhn, mét séch g’numma. Eina hàt Geerschom g’heissa, dènn Moses hàt g’saidt : « Ėch bén a Gàscht wura ém a frèmda Lànd ».
4 un d’r ànder Ėliëser, dàs heisst : « D’r Gott vu minem Vàtter ésch mini Hélf g’séé un hàt méch g’rèttet vor’m Pharao’s Schwart ».
1 Di gànz Gémeinda vu da Israélita ésch üss éhrem Làger én d’r Wüsté Sin üssagézoga fér éhri Tàgesreisa, wia’s YAHWEH béfohla hàt. Si han én Réfidim g’làgert, do hàt s’ Volk kè Wàsser kàà zum trénka.
2 Si han géga d’r Moses g’murrt un g’saidt : Géb uns Wàsser zum drénka. Moses hàt g’àntworta : Wurum murra éhr géga méch ? Wurum versüacha éhr YAHWEH ?
3 Àwer vum Durscht géplogt hàt s’Volk wédder géga d’r Moses g’murrt : Wurum hàsch dü uns üss Ägypta ziaga loo, dàss dü uns, unseri Kìnder un unser Vééh vor Durscht starwa loosch ?
4 Moses hàt zum YAHWEH g’schroja : Wàs soll éch mét dam Volk màcha ? As fahlt nét viel, so steiniga si méch.
3 D’r namlig Owa sénn d’ Wàchtla uffakumma un han s’ Làger bédèckt. Àm Morga ésch d’r Tàuija g’laga réngs um s’ Làger hèrum.
14 Àls d’r Tàuija awag g’séé ésch, lüag, do ésch’s g’laga uff’m Boda rund un klei, wia Riffa.
15 Wu di Isrealita dàs g’sah han, han si unter séch g’saidt : «Man hu» ? Wàs ésch dàs ? Dènn si han nét g’wésst, wàs dàs ésch. Moses àwer, hàt zu éhna g’sprocha : Dàs ésch dàs Brot, dàs YAHWEH eich z’assa gawa hàt.
16 Dàs ésch àwer YAHWEH’s Gébot : A jéder sàmmelt so viel ar zum Assa brücht, a Krüag ( Gomer) voll fér jéda, noch d’r Zàhl vu da Litt én sinem Zèlt.
22 Moses hàt Israël ziaga loo vum Schélfméér noch d’r Wüste Chur. si sénn drèji Tag én d’r Wüste g’wàndert, ohna Wàsser zu fénda.
23 Si sénn noch Mara kumma, àwer s’ Wàsser vu Mara han si nét kènna trénka, wiel’s séhr bétter g’séé ésch. Dorum hàt’ma d’r Ort Mara g’nènnt.
24 Do hàt s’ Volk g’murrt géga d’r Moses un g’saidt : Wàs solla mér trénka ?
25 Ar hàt zu YAHWEH g’schroja un YAHWEH hàt éhm a Holz gézeigt, dàs hat ar én s’ Wàsser g’worfa un do ésch s’Wàsser siass wura. Do hàt ar éhna s’ G’sètz un s’ Racht gaa fér si uff Prob zu stèlla,
15 YAHWEH hàt zum Moses g’saidt : Wurum schrèijsch dü zu Mér ? Sàg én da Séhn vu Israël si solla witterscht furtziaga.
16 Dü àwer, léppf dini Stàb un strèck dini Hànd üss éwer s’Méér un teil’s, so dàss di Séhn Israëls uff truckenem Boda durch s’ Méér làufa.
17 Un Éch wéll s’Harz vu da Ägypter so verstocka, dàss si hénter éhna nochziaga, un wéll so Mini Hèrrligkeit zu ungènschta vum Pharao, vu Siner Àrméé, vu sina Waga un vu sina Ritter béwiesa.
18 Di Ägypter solla léhra, dàss Éch YAHWEH bén, wénn Éch Méch zu ungénschta vum Pharao vu sina Waga un vu sina Ritter verhèrrligt hàn.