Stéll, schient di Nàtür séch fromm zu réschta,
Fér a lànga Àbschied séch zu bètta,
Tiafi Wulka ziahn vum kàlta Norda,
A gràuija Schleier bédèckt s’Lànd un Hècka.
1 Zu dara Zitt hàt d’r Kaiser Augustus d’r Béféhl üssagah, dàss àlli Mènscha én sinem Reich solla gézéhlt wara.
2 Dia Volkszählung ésch di èrscht g’séé, àls d’r Quiriniüs Stàtthàlter vu Syria g’séé ésch.
3 Àlli sénn gànga un han séch inchriwa loo, a jéder én siner Heimetstàdt vu sina Vorfàhra.
4 D’r Josef hàt séch uff d’r Wag g’màcht. Üss Galiläa, üss d’r Stàdt Nazarèth, ésch ar noch Judäa gànga, ém David sini Stàdt, noch Béthléhém. Dènn ar hàt üss’ m G’schlacht vum David g’stàmmt.
Noch séhsch dü Schnéé un Iss verbreit,
ém Fald un Wàld séch kè Halmla zeigt,
wénn kàlt d'r Wénd noch blost vum Norda,
én d'r Stub fühla àlli séch géborga.
Versàmmelt sénn di Mènscha uff vieli Platz,
si süacha un jàga, wéssa némm wàs fahlt,
verlànga vu d’r Nàtür àw’r a àndra Schàtz,
um mét d’m Schìcksàl zu mogla ohna zàhlt.
Schwàrz ésch di Nàcht, di Gàssa sénn laar,
Durch Jérusalem strolcha d’Hanker,
Si spotta un flüacha sogàr,
G’fèsselt han si d’r Universum-Lanker.