2 Ech preis Dech, YAHWEH; den Dü hàsch mech üs d’r Tiafa gezoga, un hàsch net erlauibt dàss mieni Fend sech ewer mechfraija.
3 YAHWEH, mi Gott, wun ech zu Der g’schroija hàn, hàsch Dü mech g’sund g’màcht.
4 YAHWEH, Dü hàsch mieni Seel üssem Tota-Reich ufag’holt; Dühàsch mech àm Lawa erhàlta, dàss ech net en di Grüab fàhra müass.
5 Lobsenga dem YAHWEH, ehr wun’a liab han, un preisa Siena heiliga Nàma !
25 Un àls Petrüs innakumma esch, esch Kornelïus ehm entgega kumma, esch ehm àn d’ Fiass keit un hàt ehm g’huldigt.
26 Petrüs hàt’na ufg’rechta un g’sait: Stànd uf, ech ben oï nur a Mensch.
27 Un wahrend às ar met ehm g’redt hàt, esch ar inagànga un hàt viel Litt g’funda, dia wun z’samma kumma g’see sen,
28 un ar hàt zu ehna g’sait: Ehr wessa dàss’s em a jüdischa Mànn net erlauibt esch met’ma Fremda umz’geh oder zu ehm innazukumma; àwer Gott hàt mer gezeigt, dàss ech kè Mensch g’mein oder unrein nenna soll.
Wia esch das kumma..?
Wia esch des ganga..?
D’r Maï het alles ingefanga!
Wia.. das Alta esch verganga..?
Ja.. lütlos , ohna Banga ..
S’ Lawa esch neji erstanda !
Die Nacht esch bezwunga .
Tiaf en ehrem Ennra ,
Schlummera die Kräfta ,
Verwacha jetzt zum Beschta ,
Wer , versteht scho ehr Werka?
Wer , begrieft ehr Dranga ?
D’r Herr esch miena Hert,
mer kànn nix fahla,
Ar weidet mech uf griana Màtta,
uf ehna losst Ar mech rühja.
Ar brengt mech àn freschi Wàsser,
do losst Ar mech uflawa,
Ar fiahrt mech uf d’r Wag d’r Tugend,
zu Ehra vu sienem Nàma.
Kummt das Frieahjohr heil gesprunga ,
ben ech glecklig froh,
un mi Harz well luschtig senga,
jubla hemmel-hoch !
S’Liacht het d’Nàcht bezwunga,
sieni Kràft weckt mieni Luscht,
mieni Sehnsucht, scho tiaf vergràwa,
erwàcht met hehrem Durscht.