Schwàrz ésch di Nàcht, di Gàssa sénn laar,
Durch Jérusalem strolcha d’Hanker,
Si spotta un flüacha sogàr,
G’fèsselt han si d’r Universum-Lanker.
Vor a Wuch vum Volk noch umjubelt,
Hatt Ar uff d’r Thron sotta stiega,
Doch, d’r Zorn én da Pharisäer brodelt,
Als Heuschler tüan si s’ Volk verfiahra.
Alles verlàuift àb ém Dunkla,
Jérusalem spéélt a gémeini Stàdt,
G’schlossa sénn d’Tééra zum Munkla,
D’Àngscht vor d’r Wohret hàt si gépàckt.
Wéld stiegt dàs G’séndel zum Pàlàscht,
Brénga dàs Làmm én Kètta verstréckt,
Sini Unschuld fér séé kèè schwari Làscht,
Vor sin’m Bléck, àwer, éhr G’wéssa v’rschrèckt.
Ehri Fàlschheit zerbrécht àn sin’r Géduld,
Ehri Worta verfliaga vor sin’m Glànz,
Ehra Spott fléchtet vor siner Huld,
Ehra Hàss vor sin’r Liab blandet si gànz.
Di Lug triumphiart àls grossa G’wénner,
Wènn d’Unwohret di Harza verdrajit,
Am Heuschla sénn si di bèschta Kènner,
Zum Schlémmschta sénn si jètzt béreit.
Di Unschuld salbscht verdiant d’r Schrèckens-Tod :
« Mét sinem Blüat müass ar zàhla « àlli » Schuld,
S’Volk brialt, heischt dàs s’ hééschta Gébot,
Kèè Dànk nur Hàss diant éhrem Sàtàns-Kult.
Jètzt schléppt Ar a Holzskriz durch d’Stàdt,
Müass hééra nur Spott vu viela Litt,
Ar hàt si g’heilt, vum Hunger g’màcht sàtt :
Wu stéhn dia àlli, uff ‘wèllra’ Sitt ?
Niama kànn séch vorstèlla di Hèll,
Di Schmarza wu éweràll brènna,
Dàs heissa Fiir verzéhrt jédi Stèll,
D’Quàl zerrisst si G’sécht, d’Auiga schrèija.
Salbscht d’r Hémmel baüimt séch uff,
Zu sah wia sina ‘’Suhn’’ wìrd zerschlàga,
D’ Unmènscha, d’Bosheit hàuija nur druff :
Mét Schmarza un Undànk müass Ar zàhla !
D’r ALLMACHTIG wéll rètta si ‘Mènscha-Warck’,
D’r Suhn müass zàhla d’r hééchschta Pries,
D’r Vàtter un d’r Suhn sénn eins bis én s’Màrk :
Kààt d’r Mènsch verstéh so’na Béwies ?
Ar hangt jètzt zwéscha Hémmel un Arda,
Si Blüat tropft un nätzt àlla Arda Grund,
Sini Kràft durchfliasst àlli frommi Odra,
Un heilt uff éwig Dini, mini ‘’Wund ‘’!
Nàcht wurd’s z’Mèttàg , s’Màss ésch voll,
As kràcht d’r Dunner, d’r Tampel zèrrisst,
D’r ‘’Suhn’’ hàt bézàhlt d’r hééchschta Zoll,
Unsra Dànk, fér émmer, niamols vergéss !
rk