Di Wulka plàtza, d’r Hémmel brènnt,
D’ Grééwer bàrschta vum Liacht erhèllt
D’r Blétz zuckt durch s’ Firmàmant,
Üss d’r Tiafa stiegt CHRÌSCHTÜS d’r Hèld.
Sini verklärt Géstàlt stràhlt wiss,
Si Àntlétz glanzt mét àlla Sunna,
Sina Kœrwer àlles Ìrdischa vermiss’,
Schwébt vu d’r Unandligkeit durchdrunga.
Sini Heiligkeit verjàgt di Nàcht,
Sina Glànz andert d’ Hémmels-Géstàlt,
Àlles spiert d’r Sieg vu Siner Màcht,
Sina Bléck verjàgt àlli Géwàlt.
D’ Wohret un d’r Frééda schliassa ei Bund,
D’ Heuschler stéhn entblosst mét Verdàcht,
Di nèji Botschàft d’m Ärmschta wérd kund,
D’r Wag d’r Rèttung fér jéda ésch g’màcht.
Di Hoffnung triebt andlig sini Wurzla,
Alli Harza jubla ém HÈRR wu ésch,
Nur di Liab bréngt àlles én s’ Wàchsa,
D’r RÈTTER riaft àlli àn sina Tésch.
OSCHTRA ésch d’r Mènschheit èhrna Fèls,
Mét Glàuiwa kènna àlli druff bàuija,
D’ Wohret g’reinigt mét Blüat vum Holz,
Stärkt di Sééla mét Fraid un Vertràuija.
rk