1 Wun Israël üs Ägypta gezoga ésch, S’Jakobs Hüs üs dam frèmda Volk,
2 Do ésch s’Lànd Judäa si Heiligtum wura, Israël si Eigatum.
3 S’Meer hàt’s g’sah un ésch g’fléchta, D’r Jordan ésch umkéhrt.
4 Di Barga sén g’hüpst wia di Lammer, Di Hügel wia di junga Schéf.
17 Wu mér uf Jérusalem kumma sén, han uns di Briader mét Fraid ufg’numma.
18 Âm nachschta Tàg hàt d’r Paulus uns métg’numma zum Jakobus, un àlli Ältèschta sén dért z’samma kumma.
19 Nochdam às ar si begriasst g’hà hàt, hàt ar eins noch’m àndra vèrzéhlt, wàs Gott unter da Heida durch sina Dianscht g’màcht hàt.
20 Wun si dàs g’héert han, han si Gott g’lobt un zu ehm g’sprocha : Brüader, séhsch wia viel toïsig Juda gläuiwig wura sén, un àlli sen féschti Eiferer vum G’sètz.
14 Ech wéll üshàlta un Dina Rhum verméhra.
15 Mi Mül soll Dini G’rachtigkeit verkénda, Dini Wohltàta jéda Tàg, wun éch nét zéhla kànn.
16 Ech némm Âateil àn d’r Kràft vu YAHWEH, Dini G’rachtigkeit allei, tüan éch priesa.
17 O GOTT, vu Jugend uf hàsch Dü méch g’léhrt, jètzt noch verkénd éch Dini Wunder.
1 En Dér, YAHWEH, hàn éch mina Schutz g’funda, loss méch niaméh zuschànda kumma.
2 En Diner G’rachtigkeit tüan méch rètta un béfreija, neig Di Ohr zu mér, hélf mér !
3 Bésch a stàrker Fèls fér méch, wu zu jédem Momant, éch Züaflucht fénd : Dü hàsch b’schlossa mér zu halfa, denn Dü bésch mina Fels, mini Burg.
1 Nochdam às mér uns losg’réssa g’hà han vu éhna, sén mér uf s’Schéff gànga un han a géràda Kurs uf Kos g’numma, d’r ànder Tàg uf Rhodos, un vu dèrt uf Patara.
2 Wu mér a Schéff g’funda han, wu noch Phénizien g’fàhra ésch, sén mér ïg’stéga un furt g’fàhra.
3 Wun Zypra en Sécht kumma ésch, han mér’s lénks léga loo un sén noch Syria g’fàhra un sén én Tyrus àkumma, dènn dèrt hàt s’Schéff sini Wàar müassa üslàda;