Jésaja K.11, V. 1-10
1 Un as wurd a Spross wàchsa üssem Stàmm vum Jésaja, Vàtter vum Dàvid, un a Trieb üss siner Wurzel wurd Frucht brénga.
2 Uff éhm wurd d’r Geischt vum HÈRR rühja, d’r Geischt vu d’r Weisheit, vum Rot un d’r Stärka, d’r Geischt vu d’r Erkènntnis un d’r Geischt d’r Èhrfurt un di Furcht vor’m HÈRR.
3 Ar wurd nétt rìchta noch dam wàs d’ Auiga sahn, noch urteila noch dam wàs sini Ohra hééra.
4 Ar wurd d’Àrma mét Gérachtigkeit richta un wurd séch fér di Hìlflosa vum Lànd iisètza. Ar schléét d’r Géwàlttatig mét d’m Schlàg vu sinem Wort un bréngt d’r Schuldig um mét d’m Odem vu sina Léppel.
5 Gérachtigkeit ésch d’r Gértel um sini Hufta, Treuja d’r Gértel um sinem Leib.
6 D’rnoo wurd d’r Wolf bi da Lammer wohna un d’r Pànther légt bim Bœckla. s’Kàlb un d’r Lœb weida métnànder, a kleina Knàb kààt si hiata.
7 Di Kûah un di Bärin màcha Fréndschàft, éhri Jungi lééga binànder, d’r Lœb frésst Stràuih wia di Küah.
8 D’r Säugling spéélt vor’m Schlupfloch vu d’r Nàtter, s’ kleina Kénd stèckt sini Hànd én s’ Müül vu d’r Géftschlàng.
9 Ma màcht nix Bèèses méh, ma màcht kèè Verbracha méh uff Minem heiliga Barg, dènn s’ Lànd ésch erféllt mét d’r Erkènntnis vum HERR so wia s’Méér g’féllt ésch mét Wàsser. Àn dam Tàg wurd’s d’r Spross üss d’r Wurzel Jésjas séé un àls Zeicha vu da Nàtiona do stéh. Di Vœlker sücha éhna uff, sini Wohnung ésch hèrrlig.